«Η Προφητεία»

Σπάρτη, 357 π.χ. Δυο αδέλφια, ο Θήριος κι ο Δήμιος, γιοι του Δία και της Καλυψώς μεγαλώνουν στην πόλη. Η ζωή τους απλή και λιτή. Τις περισσότερες ώρες της μέρας τ' αγόρια τις περνούν με σκληρή εκπαίδευση. Οι παλιοί λένε πώς έτσι θα γίνουν γενναίοι κι ικανοί πολεμιστές.
     Στις 06/06/2066, την 6η ώρα απ' την ανατολή του Ήλιου, λίγο πριν το τέλος της καθημερινής άσκησης, εμφανίζονται μπρος στα παιδιά δυο Θεοί, μεταμφιεσμέ-νοι σε δασκάλους. Η Προφητεία -που εδώ και καιρό γνωρίζουν- προβλέπει πως ένας άντρας, σημαδεμένος στο πρόσωπο, θα καταστρέψει την κατοικία των Θεών, σε συνεργασία με τους Τιτάνες.
    Αρπάζουν, λοιπόν, τον Δήμιο, ο οποίος εκ γενετής φέρει ένα σημάδι, κι εξαφανίζο-νται. Ο Θήριος, στην προσπάθεια να βοηθήσει τον αδερφό του, βασανίζεται αλύπητα απ' τους Θεούς. Βάζει, όμως, σκοπό να επιστρέψει τον Δήμιο αρτιμελή. Άλλωστε, το σημάδι, που 'χε αποκτήσει από το μένος των Θεών, δεν τον αφήνει να ησυχάσει, ούτε να ξεχαστεί!
     Παρά τα χρόνια σκληρής εκπαίδευσης, ο Θήριος καταλαβαίνει πως δεν είναι αρκετά προετοιμασμένος, για να πετύχει τον σκοπό του. Έτσι ζητάει τη βοήθεια του Άρη, Θεού του Πολέμου, μ' αντάλλαγμα την παντοτινή του αφοσίωση. Ο Άρης, δόλιος και μοχθηρός, αποδέχεται την έκκληση για βοήθεια. Σκοπός του; Να κάνει τον Θήριο εφαλτήριο στην απόπειρά του ν' ανατρέψει τον Δία! Θέλει τόσο να τον γκρεμίσει από τη θέση του Κυρίαρχου τ' Ολύμπου!
   Σύμμαχοι πια -Θήριος κι Άρης- ξεκινούν το ταξίδι για την πραγμάτωση ο καθένας του δικού του στόχου. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολλές, μα καταφέρνουν να τις ξεπεράσουν όλες. Ώσπου έρχονται αντιμέτωποι με την οργή του Ποσειδώνα.   Η φοβερή θαλασσοταραχή, που προκαλεί ο Θεός της Θάλασσας, χωρίζει απ' τον Άρη τον Θήριο, που καταλήγει στην παραλία κάποιου νησιού, ενώ οι δυο Θεοί μπαίνουν σε μια μάχη δίχως νικητή.                                  Την ίδια στιγμή περιπλανώμενος στο ερημικό νησί, ο Θήριος βρίσκει την σπηλιά  που κατέληξε φυλακισμένος απ' τον Θεό του Κάτω Κόσμου ο αδερφός του. Μετά από πολύωρη προσπάθεια, καταφέρνει ν' απελευθερώσει τον αδερφό του και, στη σκληρή μάχη που ακολουθεί, τα δυο αδέλφια νικούν τον Θεό του Θανάτου. Ωστόσο ο Δήμιος δεν κατορθώνει να βγει ζωντανός από την αναμέτρηση, βυθίζοντας στη θλίψη τον αδερφό του. 

Από τη στιγμή εκείνη ο Θήριος, θέτει έναν δυσκολότερο στόχο: να εκδικηθεί για τον θάνατο του αδερφού του όλους τους Θεούς, να γκρεμίσει συθέμελα το βασίλειό τους! Σ' αυτήν την προσπάθεια σύμμαχο έχει πια μονάχα τη Λογική, την Επιστήμη κι όποιους υπηρετούν τις δύο νέες Θεότητες όλων των εποχών! (Π. Χ.)

«Ένας άνθρωπος χαμογελαστός!»

(Εισαγωγικό Σημείωμα: Ο Ρόμπιν είναι διευθυντής ξενοδοχείου. Απρόσιτος, αυστηρός, ψυχρός. Με την απωθητική προσωπικότητα, δεν αφήνει κανέναν να τον πλησιάσει. Πριν χρόνια, όταν ακόμη ήταν παιδί, έπεσε θύμα μιας απαγωγής που συνέβη με σκληρούς όρους. Επέζησε ως εκ θαύματος!)

Σήμερα είναι πάλι σοβαρός. Ανέκφραστος, χωρίς χαμόγελο, λιγάκι αγενής -όπως άλλωστε συνέχεια ή τουλάχιστον στην πλειονότητα των κοινωνικών του συναναστροφών-. 

    Έγινε έτσι από τότε. Από τότε που βίωσε την τραγωδία. Μια θύμηση οδυνηρών γεγονότων, που για να τα ξεπεράσει και να μη νιώσει φόβο ή πόνο ξανά, ζωγράφισε ένα κουτί και κλείστηκε μέσα του. Είναι η άμυνα, το τείχος προστασίας του. Μ' αυτό φυλάγεται απ' τους ανθρώπους, απ' την κακία τους. Το κουτί τον κάνει δυνατό, ανίκητο. Δεν θα επιτρέψει να τον ξαναπλη-γώσουν. Μένει, λοιπόν, κλεισμένος όλα τα χρόνια εκεί, αγκαλιά με την οδύνη των αναμνήσεων, έχοντας μόνιμα μια θλίψη, μια χέουσα, ανοιχτή πληγή.

   Είναι η μέρα πρόσληψης νέου υπαλλήλου στο ξενοδοχείο. Είδε πολλούς υποψήφιους να περνούν, αλλά μόνο έναν να ξεχωρίζει απ' το πλήθος. Ένα πρόσωπο που του θυμίζει κάτι απροσδιόριστο. Αποπνέει μια αίσθηση οδύνης. Του προκαλεί συγκίνηση και χαρά ταυτόχρονα. Μια αίσθηση ασαφή, ανεξήγητη, σαν να το γνωρίζει από παλιά. Είναι το πρόσωπο μιας άγνωστης κοπέλας που, όμως, κάνει την καρδιά του να χτυπά ρυθμικά.

    Αυτό τον ωθεί να την προσλάβει. Έπειτα να την πλησιάσει, για να τη γνωρίσει. Έτσι θα καταλάβει από που προέρχονται τα συναισθήματα γι' αυτήν. Τόσο δυνατά, απρόσμενα, μα τόσο αληθινά που τρομάζει!

   Τελικά μαθαίνει τη σοκαριστική αλήθεια. Η κοπέλα είναι το μικρό κορίτσι που βρισκόταν μαζί του στο τρομακτικό εκείνο σπίτι. Είναι αυτή που μοιράστηκε τις τραγικές εμπειρίες του, που του έδινε θάρρος και δύναμη με την παρουσία της. Μαζί πάλεψαν και νίκησαν τις δυσκολίες, τις ανασφάλειες, τους φόβους τους. Παρείχαν ασφάλεια, σιγουριά, συντροφιά ο ένας στον άλλο. Ετσι καταφέραν σιγά σιγά να οπλιστούν με τη δύναμη ν' αποδράσουν, να γλυτώσουν από τους βασανιστές τους! Και τώρα την έχει δίπλα του. Και τον κοιτά μ' απορία, διερευνητικά.

   Εκείνη γνώριζε τα πάντα! Από την πρώτη στιγμή! Γι' αυτό και ήρθε στο ξενοδοχείο. Ήθελε απεγνωσμένα να τον συναντήσει. Αποδείχτηκε, μάλιστα, πως τελικά είναι το κλειδί, για να ξεκλειδωθεί το «κουτί» του Ρόμπιν και να εξαϋλωθεί...

   Με αυτήν δίπλα του, του δίνεται μια ευκαιρία ν' αντιμετωπίσει τ' αρνητικά συναισθήματα. Να τα αφήσει πίσω, στο παρελθόν. Τις άσχημες αναμνήσεις και καθετί τον «κλείδωνε», τον απομάκρυνε απ' τους ανθρώπους όλο αυτό το διάστημα.

   Έτσι ο Ρόμπιν απαλλάχτηκε απ' το βάρος που κουβαλούσε. Κατάφερε να γίνει ένας άλλος άνθρωπος, διαφορετικός. Γλυκός και χαμογελαστός. Κι όλα αυτά, έξω από το «κουτί» του, μακριά απ'την απομόνωση! Μόνο με την Καθλίν πλάι του, σταθερά στο πλευρό του! (Κ. Φ.)